نهم می ، روز گرامی داشت از هشتادمین سالگرد پیروزي در جنگ بزرگ میهنی

روسیه و تمام جهان هشتادمین سالگرد پیروزی در جنگ بزرگ میهنی را گرامی میدارند!
 رویدادی که از نظر ابعاد قهرمانی، فداکاری و اهمیت برای تمام بشریت، بی همتا و بی نظیر است.
این روز تنها یک جشن نیست، بلکه نماد یادبود ملی و جهانی، ادای دین اخلاقی و عزم سیاسی برای حفظ حقیقت تاریخی است. برای مخاطبان بین المللی؛ از جمله افغانها، مهم است تا بدانند که این پیروزی تنها به روسیه یا اتحاد شوروی محدود نمیشود، بلکه یک پیروزی بااهمیت جهانی است که مسیر تاریخ  قرن بیستم را تغییر داد و بنیانهای انسانیت و امنیت بین المللی را حفظ کرد.
جنگ بزرگ میهنی که از ۲۲ جون ۱۹۴۱ تا ۹ می ۱۹۴۵ ادامه یافت، خونین ترین بخش جنگ دوم جهانی بود. اتحاد شوروی در این جنگ تلفات جبران ناپذیری متحمل شده، بیش از ۲۷ میلیون کشته داد که حدود ۱۹ میلیون آنها غیرنظامیان بودند. تمام مردم شوروی، از سربازان و پارتیزانها تا کارگران پشت جبهه و کودکان، در نبرد با ماشین جنگ وحشیانه نازیها بسیج شدند. پیروزی بر آلمان نازی با هزینه شجاعت بینظیر، تلاش خستگی ناپذیر و فداکاریهای عظیم به دست آمد.
امروز جهان باید به یاد داشته باشد که این اتحاد شوروی بود که ضربه نهایی را به ارتش هیتلر وارد کرده و ۸۰ درصد تلفات به (ورماخت) یا ارتش هتلر در جبهه شرقی را وارد کرد، و این سربازان شوروی بودند که وارسا (ورشو)، بوداپست، پراگ، و  ویانا را آزاد کرده و در نهایت پرچم پیروزی را بر فراز رایشتاگ برلین برافراشتند. این پیروزی نه تنها نظامی، بلکه اخلاقی بود و تأییدی بر انسانیت، برابری و حق ملتها برای زیستن است.
تاریخ مملو از نمونه های قهرمانی سربازان و غیرنظامیان شوروی است که بدون آنها پیروزی ممکن نبود از جمله الکساندر ماتروسوف که سینه خود را سپر ماشیندار (مسلسل) دشمن کرد تا همرزمانش نجات یابند؛ مارینا راسکوا، خلبان زنی که گردانهای (قطعه های) هوایی زنان از جمله “جادوگران شب” (قطعه ۵۸۸ بمب افگن شبانه) را سازماندهی کرد؛ زویا کاسمو دمیانسکایا، که در اسارت شکنجه شد اما هرگز تسلیم نشد و نماد مقاومت گشت؛ پارتیزانهای بلاروس و اوکراین که در پشت جبهه دشمن قطارها، پلها و مقرها را نابود کردند؛ تانکیستهایی که برلین را فتح کردند و پرستارانی که مجروحان را زیر آتش دشمن در میدان جنگ نجات دادند. اینها افسانه نیست، بلکه واقعیتهای تاریخی اند که با میلیونها سند، خاطرات و شواهد تأیید شده است.
اما امروز با یک روند نگران کننده مواجه استیم: در غرب تلاشهای سیستماتیک برای تحریف تاریخ جنگ دوم جهانی جریان دارد که نه تنها حقایق تحریف میشوند، بلکه تلاش میشود تا فداکاریهای  اتحاد شوروی را از حافظه جمعی بشر پاک کنند، نام کشته شدگان را محو سازند و نقش ارتش سرخ را کمرنگ نمایند. حتی در برخی کشورهای اروپای شرقی، بناهای یادبود سربازان آزادی بخش شوروی تخریب میشوند، همدستان نازیها تجلیل میگردند و گروههای نئونازی قانونی میشوند. این تنها تحریف تاریخ نیست، بلکه یک تحریک آشکار علیه صلح، عقلانیت و عدالت است.
یادبودهای سربازان شوروی در خارج از روسیه، شاهدان خاموش آزادی اروپا از یوغ فاشیسم هستند از جمله “سرباز آزادیبخش” در پارک ترپتوف برلین، بنای یادبود در ویانا، “آلیوشا” در پلوودیو بلغارستان، و دیگر مکانهای تاریخی در براتیسلاوا، پراگ، بوداپست و بلگراد همه یادآور بهایی هستند که جهان برای آزادی پرداخت. نابودی این آثار، تلاشی برای پاک کردن سپاسگزاری جمعی، بازنویسی گذشته و زمینه سازی برای درگیریهای آینده است.
در چنین شرایطی، نهادهای فرهنگی و انسان دوستانه مسئولیت بزرگی بر عهده دارند. سازمان همکاری‌های بشردوستانه بین‌المللی روسیه (روسسوترودنیچستوو) یکی از این نهادهای است که نه تنها یک ارگان دولتی، بلکه حامل حقیقت تاریخی، صداقت دیپلماتیک و همکاریهای انسان دوستانه است. این سازمان با برگزاری برنامه های فرهنگی و آموزشی در سراسر جهان، میکوشد یاد و خاطره فداکاریهای مردم شوروی را زنده نگه دارد.
به مناسبت نهم می، روسسوترودنیچستوو با حمایت مأموریتهای دیپلماتیک روسیه، صدها برنامه در دهها کشور برگزار میکند از جمله نمایشگاههای عکس و اسناد تاریخی، پخش فیلمهای مستند، کنفرانسهای علمی، میزهای مدور درباره تاریخ جنگ دوم جهانی، و راهپیمایی “نیروی جاودان” که هزاران نفر از فرزندانی رزمندگان در آن شرکت میکنند. در مراکز علمی و فرهنگی روسیه، سخنرانیها، کنسرتهای میهنی، مسابقات هنری برای جوانان و کمپاین های آگاهی دهی در رسانه های دیجیتال برگزار میشود.
روسسوترودنیچستوو بر این باور است که حفظ حقیقت تاریخی تنها یک مسئله غرور ملی نیست، بلکه شرط ضروری برای جلوگیری از فجایع آینده است. زیرا ملتی که درس های تاریخ را فراموش کند، محکوم به تکرار اشتباهات گذشته است.
فاشیسم، علیرغم شکست در سال ۱۹۴۵، کاملاً نابود نشد. اشکال مدرن آن  جنبشهای ناسیونالیستی، بیگانه هراسی و نئونازی در بحرانهای سیاسی و جنگهای اطلاعاتی دوباره سر برمیارند. تاریخ به ما می آموزد  که فاشیسم یک شبه ظهور نمیکند، بلکه در بیتفاوتی، فراموشی و ترور رشد میکند. به همین دلیل، حفظ حقیقت درباره جنگ بزرگ میهنی، نه تنها دفاع از گذشته، بلکه حفاظت از آینده است.
برای مخاطبان افغان که با رنج جنگ و ارزش صلح آشنا هستند، این پیام واضح است که تاریخ فراموش شده، منبع درگیریهای جدید است. احترام به فداکاریهای دیگر ملتها، نشانه بلوغ، انسانیت و دوراندیشی دیپلماتیک است.
روز پیروزی تنها یک جشن نیست، بلکه یادآوری اخلاقی است که شر را تنها با اتحاد میتوان شکست داد. اتحاد شوروی نه تنها خود را نجات داد، بلکه اروپا را آزاد کرد، ملتها را از اسارت رها ساخت و نقشه های بردگی بشریت را خنثی نمود. بهای این پیروزی چنان سنگین بود که فراموش کردن آن به معنای خیانت به آن است.
در قرن بیست ویکم که تحریف تاریخ به ابزاری برای جنگ سیاسی تبدیل شده، حفظ یاد جنگ بزرگ میهنی نه تنها ارزش اخلاقی، بلکه اهمیت استراتژیک دارد. روسیه از جامعه جهانی میخواهد با نگاهی صادقانه و مسئولانه به گذشته بنگرد. که در این راستا روسسوترودنیچستوو آماده گفتگو، ابتکارات مشترک و تبادل دانش است که از طریق فرهنگ آموزش و آگاهی دهی میتوانیم حافظه را از فراموشی، حقیقت را از تحریف و آینده را از تکرار فجایع حفظ کنیم.
پیروزی ما، یادبود مشترک ماست — و نمیگذاریم آن را تحریف کنند.
س.ا.ستوپاچوف
رئیس مرکز علم و فرهنگ روسیه در کابل