هر مهاجر یک داستان است نه یک رقم
خبرگزاری پیگرد- کابل
تهیه شده توسط- شمین نجرابی
پنجشنبه، ۲۷ قوس ۱۴۰۴
۱۸ دسامبر مصادف است به روز جهانی بزرگداشت از مهاجرت در سراسر جهان، هر فرد تنها یک مهاجر نیست بل داستانی از نگفتههای درد آور است، که هزاران سخن برای روایت دارند.
با فرا رسیدن این روز شماری از مهاجران که بگونه اجباری به افغانستان برگشت داده شده اند، دشواریهای روزگار شان را با چشمان مملو از اشک و گلوی پر از بغض حکایت دارند.
رابعهی ۳۷ ساله مادر سه فرزند میباشد که به تازگی از ایران بگونه اجباری اخراج شده است، وی مدت چهارسال زندگی خود را وقف مهاجرت کرده، ترک وطن برای رابعه مسیر سخت زندگی را رقم زده است، از جا گذاشتن همهی دار و ندار زندگی، تا مصاب شدن به افسردگی شدید.
رابعه زبان از برخوردهای های نامناسب شهروندان ایران گشوده و اشک از چشمانش سرایز شد.
وی گفت: «در نانوانی برای افغانها نان نمیدادند، در بیمارستان پول را دو چند از ما میگرفتند، میگفتند شما مدرک ندارید، نان و آب ما را می خورید، برای افغانها اینجا جای نداریم بروید به وطن تان،».
وی افزود: من از شنیدن این حرفها به ستوه آمده بودم و تحملش برای من سخت بود به همین دلیل به افسردگی شدید مصاب شده ام اکنون از این بیماری رنج میبرم.
اتاق سرد نمدار، نبود بخاری، لحاف و لباس گرم زمستانی به بیماری رابعه افزوده و او را به روماتیزم و دسک کمر نیز مصاب ساخته است، در کنجی همان اتاق سه فرزند قد و نیمقدش با شکم گرسنه انتظار رسیدن پدر را دارند، اما بیخبر از آن که او نان میآورد یا با دستان خالی با کراچی دو طیرهاش به خانهی کرایی شان برمی گردد.
رابعه از عدم دسترسی به آموزشی برای فرزندانش نیز رنج میبرد، زیرا وی توان مالی ندارد تا فرزندانش را به مکتب و مدرسه بفرستد.
به گفته وی، همسرش از هنگام صبح تا به شام با یک کراچیدستی در بازار لیسه در جستجوی انتقال اموال مردم میباشد تا پولی برای کرایه خانه و خرچ فرزندانش تهیه کند.
زمستان سرد، نبود زغال، چوب، آرد و اتاق نمناک و عاری از آفتاب پریشانی رابعه را افزوده است.
رابعه که داستانش به وضعیت فعلی خلاصه نمیشود از دردهای مهاجرت دو باره یاد آوری میکند.
وی کمکهای بشری در گذرگاهای کشور برای مهاجرین را بسنده نمیداند و از عدم دریافت کمک انتقاد میکند.
وی افزود: « در مرز که رسیدم، فقط یک خوراک نان و بوتل آب میدادن بس، هوا گرم بود به مشکل تا کابل خود را رساندیم، فقط موتر رایگان تا کابل ما را آورد و زیاد نفرها بیش از گنجایش در موتر سوار میشدند».
وی از دولت و نهاد های مدد رسان میخواهد که برای مهاجرین در فصل زمستان کمک نمایند.
در همین حال، وزارت مهاجرین و عودتکنندگان در گفتوگو با خبرگزاری پیگرد، از برگشت ۳۹۲ هزار و ۷۲۰ خانواده از کشورهای، ایران، پاکستان و ترکیه در سال روان میلادی به کشور خبر میدهد.
به گفته منبع برای رسیدگی به مشکلات مهاجرین ضمن ایجاد یک کمیسیون به منظور رسیدگی به مشکلات آنان، کمپ های موقت نیز ایجاد شده و همچنان کمکهای خوراکی و غیر خوراکی و سایر خدمات بشری فراهم شده است.
ا.ا.ا مشکلات مهاجرین را یک مشکل جهانی دانسته و از جهان می خواهد که در این حالت بحرانی با ا. ا. ا همکاری داشته باشند.
مرضیه احمدی فعال آگاه مسائل اجتماعی در این مورد میگوید که، روز جهانی مهاجرت یادآور واقعیت
انسانی است. مهاجرت اگر قانونی و انسانی مدیریت شود، میتواند فرصتساز باشد؛ اما نبود راههای امن و قانونی باعث بحران، قاچاق انسان و نقض حقوق مهاجران میشود. احترام به کرامت مهاجران، آگاهیدهی درست، همکاری بینالمللی و رسیدگی به ریشههای مهاجرت اجباری، کلید آیندهای عادلانهتر است.
این روز مهاجرت (18 دسامبر) در سال 2000 میلادی از سوی سازمان ملل متحد به عنوان روز جهانی مهاجرت نامگذاری شد و همه ساله در سراسر جهان بزرگداشت میشود.
هدف از این روز تاکید برحقوق انسانی مهاجرین بدون تبعیض، کاهش خشونت علیه آنان، ارائه جزئیات در رابطه به زندگی و چالشهای مهاجرین در کشورهای میزبان میباشد.
