وقتی مکتب جایش را به سرکهای پُر ازدحام کابل میدهد؛ روایت کودکان کار
خبرگزاری پیگرد _ افغانستان
نوشته شده توسط :نیلاب رحیمی
یکشنبه ، دلو ۱۴۰۴
در سرمای زمستان کابل، نورالله ۱۴ ساله هر روز از صبح تا شام در سرای شمالی کابل کار میکند و با صدا زدن رانندگان موترها، برای خانوادهاش نان تهیه میکند.
او روزانه بین ۱۰۰ تا ۱۵۰ افغانی درآمد دارد پولی که خرج مادر و خواهرش میشود. نورالله به دلیل اعتیاد و بیماری پدر توانایی کار ندارد.
نورالله میگوید مجبور است کار کند، زیرا در غیر آن خانوادهاش گرسنه میماند. او با حسرت از علاقهاش به درس و مکتب برایم سخن گفت آرزویی که فقر آن را از او گرفته است.
در جغرافیای افغانستان، هزاران کودک به دلیل فقر، بیکاری و نبود حمایتهای اجتماعی، ناچار اند در سرمای زمستان و گرمای تابستان کار کنند. پس از تحولات سیاسی و اقتصادی سالهای اخیر شمار کودکان کار در کابل و دیگر شهرهای بزرگ افزایش یافته است.
در همین حال، سمیعالله ابراهیمی سخنگوی وزارت کار و امور اجتماعی إمارت اسلامی میگوید: که کارفرمایان کودکان تحت نظارت قرار دارند و برای اطفال بیسرپرست در دارالایتامها افزون بر تأمین خوراک و پوشاک، آموزش حرفهای برای کودکان بالاتر از ۱۵ سال فراهم شده است تا در آینده بتوانند کسب درآمد کنند.
در همین حال، اینچنین داستان ها بازتاب زندگی هزاران کودکی است که در کابل بهجای مکتب برای تأمین نان خانواده ناچار به کار در سرکها شدهاند.
