برگزاری سیمینار علمی حفاظت از میراثهای فرهنگی در کابل
خبرگزاری پیگرد – کابل، افغانستان
گزارش از: حامد قاسمی
تاریخ نشر: سهشنبه، ۷ دلو ۱۴۰۴
معینیت فرهنگ و هنر وزارت اطلاعات و فرهنگ امارت اسلامی امروز سهشنبه، سیمینار علمی و تحقیقی «حفاظت از میراثهای فرهنگی کشور» را با حضور شماری از اعضای ارشد کابینه، سفرای کشورهای خارجی مقیم کابل، کارشناسان، پژوهشگران و فرهنگیان در باغ بابر شهر کابل برگزار کرد.
این سیمینار با هدف بررسی راهکارهای علمی برای صیانت از داشتههای تاریخی و فرهنگی افغانستان و جلب همکاریهای ملی و بینالمللی در این زمینه برگزار شده بود.
در آغاز این برنامه، حافظ سیفالرحمن محمدی، رئیس فرهنگ مردم، با خوشامدگویی به اشتراککنندگان گفت برگزاری چنین نشستهایی نشاندهنده اهمیت میراثهای فرهنگی در هویت ملی است.
وی تأکید کرد که تمامی شهروندان کشور باید خود را در قبال حفاظت از میراثهای فرهنگی مسئول بدانند و در راستای معرفی و نگهداری این داشتههای تاریخی سهم بگیرند.
سپس مولوی عتیقالله عزیزی، معین فرهنگ و هنر وزارت اطلاعات و فرهنگ، میراثهای فرهنگی را سرمایه مشترک بشری عنوان کرد و افزود:
«میراثهای فرهنگی تنها مربوط به مردم یک کشور نیست، بلکه به کشورهای همسایه و جامعه جهانی نیز تعلق دارد و نمادی از وحدت و برابری میان ملتها بهشمار میرود.»
وی با اشاره به تاریخ پُر فراز و نشیب افغانستان گفت این سرزمین دارای میراثهای فرهنگی متنوع و ارزشمند است که طی دهههای جنگ، همانند سایر بخشهای کشور، آسیبهای جدی دیده است. به گفته او، پس از حاکمیت امارت اسلامی، زمینه برای حفاظت بهتر از آثار تاریخی و جلوگیری از قاچاق آثار باستانی فراهمتر شده و برنامههای مشخصی برای صیانت از میراثهای فرهنگی روی دست گرفته شده است.
معین فرهنگ و هنر همچنین از جامعه جهانی خواست تا مسائل فرهنگی را جدا از موضوعات سیاسی در نظر گرفته و در زمینه حفاظت، مرمت و برگزاری نمایشگاههای ملی و بینالمللی آثار تاریخی افغانستان همکاری کند.
در ادامه، مولوی قدرتالله جمال، معین مالی و اداری وزارت اطلاعات و فرهنگ، برگزاری چنین سیمینارها را در معرفی و احیای آثار فرهنگی کشور مؤثر دانست. او گفت داشتههای فرهنگی به ملتها میآموزد که از گذشته درس گرفته و در مسیر خدمت به وطن و ارزشهای اسلامی گام بردارند.
افغانستان با پیشینهای چند هزار ساله، یکی از کانونهای مهم تمدنی منطقه بهشمار میرود. از شهرهای باستانی مانند بلخ، هرات، بامیان و غزنی گرفته تا آثار برجستهای چون منار جام، مجسمههای بودای بامیان، قلعههای تاریخی، مساجد کهن، نسخههای خطی و هنرهای سنتی، همگی بخشی از میراث غنی فرهنگی این سرزمیناند.
این میراثها نه تنها بازتابدهنده هویت تاریخی مردم افغانستان هستند، بلکه نشاندهنده پیوندهای عمیق فرهنگی این کشور با تمدنهای منطقه و جهان نیز میباشند. با این حال، سالها جنگ، قاچاق آثار باستانی و کمبود امکانات تخنیکی، آسیبهای جدی به این داشتهها وارد کرده است.
برگزاری سیمینارهایی از این دست، بیانگر تلاش برای ایجاد یک دیدگاه علمی و مسئولانه در قبال میراثهای فرهنگی است؛ دیدگاهی که بر اساس آن، حفاظت از آثار تاریخی تنها وظیفه یک نهاد یا دولت نیست، بلکه یک مسئولیت ملی و حتی جهانی محسوب میشود.
توجه به مرمت آثار، جلوگیری از حفریات غیرقانونی، ثبت و مستندسازی داراییهای فرهنگی، و معرفی این گنجینهها به نسلهای آینده، از گامهای اساسی در مسیر پاسداری از هویت تاریخی افغانستان بهشمار میرود.
