رؤیاها از دل محدودیتها جوانه می زنند
خبرگزاری پیگرد-کابل
تهیه شده توسط- شمین نجرابی
۲۹ جدی، ۱۴۰۴
هنوز تاریکی نیمهی صبح جایش را به هوای صاف و دلانگیز صبحگاهی مبدل نکرده است، سکون کوچهی آرامبخش، جایش را قدمها و قهقههای کودکانهی اطفال که خانه را به مقصد درس نزد ملا مسجد ترک کرده اند، میدهد.
همین هیاهوی کوچه سببب میشود که، مهریهی، هژدهساله چشماناش را از خواب بگشاید و به سمت اتاق رؤیاهایش میرود.
اتاقیکه تنها یک لپتاپ و الماری اجناس نیست، بلکه از چهار سال بدینسو یگانه دریچهی است که، او برای استقلالیت مالی و مبارزه با محدودیتهای جنسیتی به گفتهی خودش: «پساز بستهشدن درب مکتب» به آن دلبسته است.
وی گفت: «صنف ده بودم نظام تغییر کرد مکتب بسته شد به این اتاق پناه آوردم تا رویاهای خود را بسازم».
او با انگشتان نحیفاش نهتنها لپتاپ بلکه، صفحه آرزوهایش را میگشاید و چشمانش به درخواستهای مشتریان دوخته میشود، او با دل مملو از امید به درخواست آنان پاسخ میدهد.
وی، با آه عمیق پردهی اتاقش را دور کرد و بادیدن پسران که روانهی مکتب بودند، از رویاهای ناتماماش سخن میگوید:
«می خواستم تجارتپیشه شوم اما نشد».
مهریه اما، با اراده قوی به لباسها و اجناسی که برای فروش آماده ساخته خیره میشود، به قول خودش: «با یک لپتاپ ساده، چندین جوره لباس رنگارنگ و چند جمبه عطر با رایحههای دلپسند میتوان به رویاها نزدیک شد» زیرا وی فروشات آنلان را نهتنها یک منبع درآمد بلکه فرصت برای رشد شخصی، خودکفایی مالی، ایجاد ارتباطات موثر و آشنا شدن با دنیای دیجیتال میداند.
او نه تنها از مزیتهای فروشاتاش حکایت میکند بلکه با یادآوری از دشواری های آغاز این مسیر بغض گلویش را میفشارد: «مخالفتهای فامیل، نگرانی از بسته شدن مکتب، رد شدن از سوی مشتریان، رقابت در بازار، دریافت مشتری و کسب رضایت و اعتماد از چالشهایی است که مهریه را نهتنها از ادامه مسیر باز نداشته بلکه با پشتکار وانگیزه زیاد توانسته بر موارد فوق کنار بیاید.
وی مهترین رمز موفقیت خود را تسلیم نشدن در برابر نگاهای منفی خانواده و جامعه میداند، وی امیدوار است روزی تجارت آنلاین به سبک نوین زندگی مردم مبدل شود.
بانو صافی، ابراز خرسندی دارد که در حال حاضر برخی شهروندان به بازار آنلاین رو آورده و از ارائه سهولتهای آن آگاهی دارند و همچنان بر کیفیت اجناساش ازجمله: «لباس های پنجابی رنگارنگ و عطریات با رایحههای گوناگون» اعتماد کرده و به ساحات مختلف شهر سفارش های مردم را ارسال مینماید.
مهریه، با آنکه هنوز بغض از گلویش محو نشده به دختران این سر زمین پیامی دارد، با پول اندک میتوان بر چالشها مبارزه کرد: «پول زیاد نداشتم اما اراده زیاد داشتم».
منتظر نمانید تا کسی راهت را بسازد، خودت آغازگر زندگی خودت باش.
او مکثی اندک نمود و صدایش را بلند کرد، من باور دارم حتی میشود از دل محدودیتها درخشید، ما هم خواهیم درخشید، دختران سرزمینم!
تنها مهریه نیست که پس از وضع محدودیتهای آموزشی به تجارت آنلاین رو آورده بلکه هزاران تن از دختران در مرکز و ولایتهای افغانستان از چهار دیواری خانه برای ساختن آینده شان در تلاش اند.
