مسیر هنری خانم حلیمه صدیقی؛ از علاقهی کودکانه تا حضور در رقابتهای بینالمللی
خبرگزاری پیگرد – افغانستان
نوشتهشده توسط: مریم مددی
تاریخ: ۲۴ جدی ۱۴۰۴
خانم حلیمه صدیقی، یکی از بانوان هنرمند افغان، بیش از شش سال است که بهگونهی جدی در حوزهی هنرهای تجسمی فعالیت دارد.
او که در سال ۱۳۷۶ به دلیل ناامنی از افغانستان به ایران مهاجرت کرده است، اکنون با ساختن برند هنری خود و حضور در نمایشگاهها و رقابتهای هنری، تجربیاتش را با دیگران به اشتراک میگذارد.
خانم صدیقی میگوید از دوران کودکی به طراحی و نقاشی علاقهمند بوده و از حدود ۲۰ سالگی فعالیتهای هنری خود را بهصورت حرفهای آغاز کرده است.
او در سبکهای مختلفی مانند رئال، هایپررئال و واقعگرایی کار کرده، اما محتوای اصلی آثارش بیشتر بر موضوعات انسانی چون احساس، سکوت، امید و درد متمرکز است.
در گفتوگو با این هنرمند، مشخص میشود که هنر برای او صرفاً جنبهی زیباییشناسی ندارد، بلکه راهی برای بیان احساسات درونی است؛ احساساتی که به گفتهی خودش، گاهی نمیتوان آنها را با کلمات بیان کرد.
به همین دلیل، او هنر را نوعی درمان روحی و روانی نیز تلقی میکند.
خانم صدیقی برند هنری خود را با نام «چنار» راهاندازی کرده و تاکنون در چندین رقابت بینالمللی آنلاین حضور داشته است.
از جملهی این موفقیتها میتوان به کسب مقام اول در مسابقهای در ترکیه و مقام دوم در رقابتی در عمان اشاره کرد. آثار او همچنین در چندین نمایشگاه هنری در ایران به نمایش گذاشته شدهاند که از جملهی آنها میتوان به نگارخانهی کاخ نیاوران تهران اشاره کرد.
او که سالها در ایران زندگی کرده است، اخیراً در سفری کوتاهمدت به افغانستان بازگشته است. این سفر، به گفتهی خودش، باعث شد نگاهش به وطن، زندگی و مقاومت در برابر چالشها عمیقتر شود. وی هرچند بیشتر سالهای زندگیاش را در مهاجرت سپری کرده، اما همچنان پیوند عاطفی و فرهنگی خود را با کشورش حفظ کرده است.
خانم صدیقی با وجود شرایط محدود برای زنان، بر این باور است که دختران افغان میتوانند عامل آگاهی، صبر و تغییر باشند.
او تأکید میکند که رویاها ارزشمندند، حتی اگر مسیر رسیدن به آنها دشوار یا طولانی باشد. از نگاه او، تلاش برای یادگیری و اثرگذاری مثبت میتواند راهگشای آیندهای روشن باشد.
تجربهی خانم حلیمه صدیقی نمایانگر بخشی از واقعیت زندگی بسیاری از زنان افغان است که با وجود مهاجرت، محدودیتها و چالشها، همچنان به مسیر خود ادامه میدهند. روایت او نهتنها یک داستان شخصی، بلکه بازتابی از ایستادگی و باور به تواناییهای فردی در جامعهای پیچیده است.
